Pobranie organów? Jestem za (cz. II)

Justka

Justka
Punkty: 362
21.01.2015 Justka

W poprzednim artykule pisałam o historii przeszczepu i prawie, które dopuszcza przeszczep jako sposób ratowania drugiego człowieka.

Koordynator do spraw przeszczepu

Koordynatorem do spraw transplantacji jest POLTRANSPLANT, który jest zespołem do spraw koordynacji pobierania i przeszczepiania narządów o ogólnym zasięgu . Do zadań POLTRANSPLANTU należy:

• organizowanie i koordynowanie pobierań i przeszczepu komórek, tkanek i narządów na terenie całego kraju;
• prowadzenie bazy Centralnego Rejestru Sprzeciwów do pobierania komórek, tkanek i narządów;
• nadzorowanie krajowej listy osób, które oczekują na przeszczep komórek, tkanek i narządów oraz nadzorowanie ujednolicenia metod typowań tkankowych na terenie Polski;
• gromadzenie dokumentacji, która dotyczy transplantacji, decyzji wyboru odpowiednich biorców oraz uzyskanych wyników bezpośrednich i odległych;
• budowanie, korzystanie i utrzymywanie na bieżąco systemu informatyczno – łącznościowego, który łączy ośrodki zajmujące się transplantacją łączącego ośrodki transplantacyjne;
• organizowanie ogólnokrajowej sieci koordynatorów przeszczepiania oraz szkolenie koordynatorów;
• edukowanie społeczne, które ma na celu rozpowszechnienie i akceptowanie programów transplantacyjnych;
• analizowanie sytuacji, które wiążą się z medycznym i społecznym aspektem przeszczepów;
• współpracowanie z organizacjami i instytucjami krajowymi i międzynarodowymi, które prowadzą działalność transplantacyjną;
• obsługiwanie administracyjno – technicznej Krajowej Rady Transplantacyjnej;
• oraz wykonywanie innych zadań, które są zlecane zleconych przez Ministra i które dotyczą przeszczepów komórek, tkanek i narządów

Pozyskiwanie organów od dawcy żywego – procedura

Pobranie komórek, tkanek i narządów od żywego dawcy, który nie jest spokrewniony
z biorcą wymaga zgody Sądu Rejonowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dawcy. Zgodę taką wydaje się podczas postępowania nieprocesowego. Wydanie takiej zgody jest możliwe po zapoznaniu się Komisji Etycznej Krajowej Rady Transplantacyjnej . Dawca musi być poinformowany pisemnie i szczegółowo, jakiemu rodzajowi zabiegu będzie on poddany, jakie ryzyko niesie za sobą ten zabieg, jakie będą następstwa dla jego stanu zdrowia w przyszłości. Takich informacji udziela mu lekarz przeprowadzający zabieg oraz lekarz, który nie bierze bezpośredniego udziału w pobraniu narządów. Taka procedura dodatkowo zabezpiecza dawcę przed podaniem mu niedokładnych lub nieprawdziwych informacji na temat czekającego go zabiegu i jego konsekwencji. Dodatkowymi informacjami, jakie dostaje dawca jest informacja o skutkach w przypadku decyzji wycofania zgody na pobranie narządów. Procedura przeszczepu nie omija także biorcy, który jest zobowiązany do wyrażenia zgody na przyjęcie nieregenerujących się komórek, tkanek lub organów od określonego dawcy.

Aby doszło do przeszczepu należy pamiętać o warunkach, których należy ściśle przestrzegać. Chodzi o:
• dopilnowanie zgodności tkankowej;
• dopilnowanie właściwego doboru dawcy i biorcy;
• należy zastosować odpowiednie leczenie immunosupresyjne;
• rozpoznanie i leczenie procesu odrzucenia narządu przez organizm biorcy;
• należy zapobiec powikłaniom i ich leczenie.

W przypadku przeszczepów od osób żywych należy pobierać takie narządy, które nie są
niezbędne do życia. Oddanie narządu nie może odbywać się pod wpływem presji. Musi być to decyzja dobrowolna. Warunkiem przeszczepu jest także fakt, że przeszczepiony organ jest obowiązkowo konieczny do życia .
Po całej procedurze wykonanej przez ośrodek transplantacyjny, który zgłasza
potencjalnego dawcę do POLTRANSPLANT –u, POLTRANSPLANT wykonuje następujące zadania, do których należy:

• ustalenie godziny pobrania narządu;
• typowanie biorcy narządów pasującego do wymagań biorcy;
• powiadomienie banku tkanek;
• koordynowanie pobrania wielonarządowego;
• sprawdzenie, czy biorca jest zarejestrowany w CRS

O strukturze organizacyjnej i szczegółowym zakresie zadań POLTRANSPLANT- u można znaleźć informacje w regulaminie organizacyjnym, który znajduje się w zarządzeniu MZiOS z dnia 6 lutego 1997 r.

Pobieranie organów od dawcy martwego

Aby pobrać narządy od dawcy zmarłego należy stwierdzić jego śmierć. Do tego zadania jest powoływana komisja, składająca się z trzech lekarzy, w skład której wchodzi co najmniej jeden specjalista w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii a także jeden specjalista w dziedzinie neurologii lub neurochirurgii. Aby niezaprzeczalnie potwierdzić śmierć pnia mózgu należy:
Etap I wysunąć podejrzenie śmierci pnia mózgu
Etap II dwukrotnie wykonać badania, które potwierdzą śmierć pnia mózgu.

Po zakończeniu badań zostaje sporządzony protokół postępowania diagnostycznego śmierci pnia mózgu. Protokół podpisuje Ordynator kliniki, który później wraz z całą dokumentacją zawierającą opis przebiegu leczenia zostaje przedstawiony Komisji do spraw orzekania o śmierci osobniczej. Po wykonaniu szeregu czynności, w skład których wchodzi sprawdzenie, czy:
• zostały dokonane wymagane wstępne stwierdzenia;
• zostały dokonane wymagane wstępne wykluczenia;
• prawidłowo sprawdzono strukturalne uszkodzenia mózgu;
• prawidłowo stwierdzono nieodwracalność procesu strukturalnego uszkodzenia mózgu przez wyczerpanie możliwości terapeutycznych i wystarczający miniony czas);
• prawidłowo stwierdzono, że nie dochodzi do odruchów pniowych;
• prawidłowo stwierdzono obecność trwałego bezdechu.

Po wykonaniu tych czynności kontrolnych i stwierdzeniu ich prawidłowości Komisja
może uznać pacjenta za zmarłego, mimo wciąż pracującego serca, wydaje decyzję, żeby zwłoki były wentylowane, w celu zabezpieczenia organów do momentu pobrania. W momencie zaistnienia jakiejkolwiek wątpliwości Komisja oddala wniosek

Przeciwskazania i kryteria

Mimo szczytnego celu, jakim jest ratowanie ludzkiego celu, należy pamiętać, że nie każdy
nadaje się na dawcę. W przypadku oddawania narządów do przeszczepów należy pamiętać o tzw. nadmiarze retoryki. Po diagnozie śmierci dawca musi być określony na podstawie medycznych kryteriów. Absolutnym przeciwwskazaniem do bycia dawcą jest:

• sepsa;
• bakteriemia;
• przedłużony wstrząs;
• przebyta żółtaczka.

Przy przeszczepach niektórych organów należy spełnić szczegółowe kryteria. W przypadku nerek dodatkowymi wymogami są:
• wiek dawcy (od roku do 60 lat);
• brak neuropatologii;
• procesu złośliwego (oprócz guzów mózgowych);
• cukrzyca;
• układowa patologia naczyń tzw. miażdżyca;
• choroba zakaźna (zapalenie wątroby, kiła, AIDS);
• choroba kolagenowa

Subskrybuj, by raz w tygodniu otrzymywać nowości i zbiór najciekawszych artykułów