Zamek w Oporowie – rezydencja rycerska, której czas się nie imał

MariuszU

MariuszU
Punkty: 40
07.04.2015 MariuszU

Zamek_5Zamek_1
Zamek_2Zamek_3W pochmurny i deszczowy dzień Wielkiego Piątku postanowiłem odwiedzić zamek w Oporowie, który zajął I miejsce w sondzie nt. “Najpiękniejsze zamki w Polsce” prowadzonej na portalu Wirtualna Polska. Przeplatana pogoda nie przeszkodziła ukazać na fotografii tego pięknego zabytku. Zamek w Oporowie jest dumą Mazowsza położony w województwie łódzkim. Z dala od zgiełku miejskiego w malowniczym miejscu oddalonym 15 km od Kutna i 6 km od Żychlina. Zamek zachował się w naturalnym stanie przetrwał próbę czasu i zachwyca do dnia dzisiejszego. Przepiękne walory kompleksu zamkowo-parkowego docenił reżyser filmu “Ekstradycja” w roli głównej z Markiem Kondratem gdzie kręcono sekwencje plenerowe do filmu.

Wjeżdżając do wsi Oporów mijamy zabytkowy kościół parafialny z klasztorem oo. Paulinów. Którego przeorem był ojciec Augustyn Kordecki, słynny obrońca twierdzy jasnogórskiej w 1655 r.

Kościół w Oporowie

Parafia p.w. Św. Marcina i Klasztor Zakonu Paulinów w Oporowie

Tuż za klasztorem w malowniczym parku odnajdujemy otoczony fosą zamek Oporowskich. Zabudowa skupiona wokół czworobocznego dziedzińca składa się z domu mieszkalnego, baszty z kaplicą, wieży, wszystkie zabudowy połączone są murem obronnym.
Budowa zamku rozpoczęła się około 1440 r. Inicjatorem budowy był wojewoda łęczycki Mikołaj Oporowski herbu Sulima. Prace zakończył jego syn Władysław Oporowski, biskup kujawski, a od 1449 r. arcybiskup gnieźnieński. Zamek znajdował się w posiadaniu Rodu Oporowskich do XVII w. którzy poprzez swą zaradność i związek z dworem Jagiellonów uzyskali dla Oporowa na okres około 300 lat prawa miejskie. Następnymi właścicielami dóbr Oporowskich zostali Tarnowscy herbu Rola weszli w ich posiadanie poprzez posag Barbary Oporowskiej, żony kasztelana gostyńskiego Piotra Tarnowskiego.

Salonik

Salonik Empire

W tym okresie jedyny raz w swojej historii zamek został zniszczony. Chociaż został pobudowany z dala od szlaków strategiczno-wojskowych i pełnił funkcję jedynie rezydencji, nie pomniejszało to wojskom szwedzkim którzy ograbili i spalili posiadłość. Po odbudowaniu posiadłości, zamek zamieszkała rodzina Sołłohudów z Litwy. W 1791 r. Sołłohudowie odsprzedali zamek regentowi litewskiemu Kajetanowi Korzeniowskiemu, który nabył go dla swojej córki Anny – żony Aleksandra Pocieja. Od 1826 r. był w rękach Oborskich, a od 1837 r. przez niemal 100 lat służył rodzinie Oreettich. Każdy z nowych właścicieli dbał o dobytek dokonywał remontów, przebudówek, dobudówek z zachowaniem stylu neogotyckiego, po dzień dzisiejszy w swych komnatach zachował się niepowtarzalny wczesny renesansowy czar. Po drogich renowacjach i perypetiach właścicieli w 1930 r. zadłużony majątek przeszedł na własność Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Warszawie. Zamek wylicytował Szymon Karski. Do 1939 r.  zabytkiem zarządzał administrator Gustaw Skotnicki. Po wojnie kompleks zamkowo-parkowy przeszedł na własność państwa.

Sala Rycerska

Sala Rycerska

Przekraczając bramę zamkową, wchodzimy do Muzeum. Po uiszczeniu opłaty za bilet wstępu ukazują nam się przepiękne sale z ekspozycją wnętrz dworskich i zgrabny dziedziniec. Jest tu między innymi: duża sala zwana Rycerską, Jadalnia, Skarbczyk i Sypialnia. Komnaty są wypełnione różnymi eksponatami; rzeźbami, starymi meblami, naczyniami, kolekcjami broni i zbroi. Na ścianach widnieją obrazy z portretami różnych osobistości. Zbiory pochodzą z różnych epok, od XVI do początku XX w. Wnętrze swój majestatyczny wygląd i wystrój z minionych epok zawdzięcza pracom konserwatorskim prowadzonym od wielu lat. Jest to jedyna tak dobrze zachowana rezydencja rycerska w Polsce.

Popiersie Zamoyskiego

Popiersie Jana Zamoyskiego (1541-1605) Hetmana Wielkiego Koronnego

Pistolety

Zbroja Rycerska

Zbroja rycerska z początku XVI w.

Park Oporów

Rzeźby lwów w parku koło zamku

 

 

Subskrybuj, by raz w tygodniu otrzymywać nowości i zbiór najciekawszych artykułów